Publicaties

 
De Lichtjaren

Omslagontwerp door Jens Meijen & Studio Jan de Boer

Midden in een broeierige hittegolf ontvangen twee jonge dertigers met de post een heremietkreeft. Kort daarvoor kondigde een vriendin aan dat ze in verwachting is, wat bij de twee oud verdriet naar boven haalt.

 

Ze leven in een beklemmende wereld waarin de rijken naar het koelere Noorden zijn getrokken en drones de openbare orde bewaken. Ondanks de zinderende hitte maken ze fietstochten met hun vrienden, houden ze feestjes waar de drank rijkelijk vloeit, en filosoferen ze over hoe alles anders had kunnen zijn, over tijdreizen, beleggen, het koloniseren van andere planeten. De zoektocht naar de afzender van de kreeft voert hen intussen naar duistere kelders, zelfhulpgroepen op het internet, virtuele realiteiten en uitgedroogde bossen. Ze keren ook terug naar de plek van hun jeugd, waar ze, in de schaduw van de oude koolmijn, droomden over hun toekomstige leven.

Jens Meijen verbindt klimaatverandering en kinderloosheid met parallelle werelden en niet-menselijke tijd of deep time. Op die manier onderzoekt hij of het wel rechtvaardig is om in dit klimaat nog een kind op de wereld te zetten, hoe we een nieuwe gemeenschappelijke toekomst kunnen verbeelden, en hoe literatuur het belang van empathie kan onderstrepen. Hij vraagt zich af welke verantwoordelijkheid we dragen voor andere levensvormen op onze aarde en wat het is om ergens thuis te zijn. De Lichtjaren tekent de pijn van een generatie en toont dat elke mens, op kosmische schaal, voortleeft in alle andere.

Luxe paperback, 240 pag. | 13,6 x 21,5 cm | €21,99

ISBN 978 94 031 2281 6 | NUR 301

 
Xenomorf

De aarde is stervende: de poolkappen smelten, de oceanen zijn vervuild, onze longen worden langzaam bruin van de luchtverontreiniging. Orkanen, bosbranden en andere natuurrampen vliegen ons om de oren. Meedogenloze dictators worden verkozen. Woede overheerst het maatschappelijk debat. Tegelijkertijd verliezen woorden hun rijkdom aan betekenissen, hun gelaagdheid sterft langzaamaan af en ons taalgevoel verschrompelt. Alles moet steeds sneller gaan, alles moet maximaal productief zijn, alles moet opbrengen, renderen, opleveren. In Xenomorf tekent Jens Meijen hiertegen verzet aan. Zijn gedichten doen een grote greep. De intelligentie en het taalplezier spatten van de pagina’s af. Woest, meerstemmig en hartstochtelijk gaat hij de strijd aan met eenzijdigheid en onverdraagzaamheid.

Omslagbeeld door Anneka Robeyns

Omslagontwerp door Dooreman

Paperback, 96 pag. | 16 x 21,5 cm | €19,99

ISBN 978 94 031 7110 4 | NUR 306

Literaire publicaties en nominaties

2021

  • Het voorspelbare leven in Met heldere verf en verlangen: Dichters van Raveel (Ed. Carl de Strycker)

  • Walhalla uit Xenomorf geselecteerd voor Gedichten van het Nieuwe Millennium (Ed. Carl de Strycker & Jeroen Dera)

  • Selectie gedichten in Apache - Zomernummer 2021

  • Elders in SamPol - Samenleving en Politiek

  • Nominatie PrixFintroLiteratuurprijs Nederlandstalige Literatuur
     

2020

  • Winnaar van de C. Buddingh'-prijs voor beste Nederlandstalige poëziedebuut

  • Nominatie Poëziedebuutprijs aan Zee

  • Constellaties in Dietsche Warande en Belfort (DW B), 165 nr. 4, 44-50

  • De gloed aan de rand van je ogen in Zwemlessen voor later

  • Aquarium in Dietsche Warande en Belfort (DW B), 165 nr. 3

  • Sunset Industries in VIRALEN, nr. 3

2019

2018

2017

2016

 
Wetenschappelijke publicaties

Jens Meijen is als doctoraatsonderzoeker verbonden aan de onderzoeksgroep Leuven International and European Studies (LINES). Zijn onderzoek spitst zich toe op de impact van nationalisme en populisme op het liberale internationale systeem en nationale diplomatieke diensten.

Momenteel onderzoekt hij hoe nationalistisch populisme aan populariteit probeert te winnen door het eigen slachtofferschap te benadrukken en een uniek imago te creëren. Veel nationalistische populisten beweren immers dat ze de macht terug naar het volk willen trekken, en gaan daardoor sterk in tegen organisaties die "boven" het nationale niveau staan die het volk (en dus de populist) benadelen. Daarbij vergeten ze dat de problemen van de 21ste eeuw, zoals klimaatverandering, financiële regulering, en pandemieën, fundamenteel grensoverstijgend zijn en dus "supranationale" actie vereisen.

Eerder publiceerde hij een wetenschappelijk artikel in het peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift International Journal of Cultural Policy, met de titel "Exporting European values? Political myths of liberal democracy and cultural diversity in creative Europe’s literary translation projects." Hierin toont hij aan dat de Europese Unie via cultuurbeleid probeert om Europese liberale waarden te promoten. De EU vergeet daarbij dat die waarden fundamenteel West-Europees zijn, en bovendien exporteert het duidelijk die waarden van Oost- naar West-Europa én naar landen waar de EU minder populair is. Met een eerdere versie van dit onderzoek won hij de Wilfried Martens Thesisprijs 2020. Deze eerste publicatie past in de "uitdagingen" die nationalistisch populisme met zich meebrengt: de EU probeert een bepaald imago te promoten om zo te voorkomen dat populisten nog meer kritiek kunnen leveren en zo hun macht versterken. De EU doet dat echter op zo'n manier dat hun imago-opbouw lijkt op liberale propaganda, wat net nog meer weerstand kan uitlokken.